hayat
bana bir kez daha ihanet etti
bazı şeylerin asla değişmeyeceğini kabul ediyorum
küçük aklına benim ızdırabımı büyütmesine izin verdim
ve o beni kimyasal bir bağımlı akıl hastası olarak bıraktı

evet,ben düşüyorum
yere çarpana kadar ne kadar uzaklık var?
niye yıkıldığımı sana söyleyemem
niye yalnız olmayı tercih ettiğimi merak ediyor musun?
ben gerçekten kontrolü kaybettim mi?

bir sona geliyorum,
ne olabileceğimi farkettim
uyuyamıyorum bu yüzden nefes alrım ve en cesur maskemin arkasında saklanırım
kontrolü kaybettiğimi kabul ediyorum
kontrolü kaybettiğimi ~